ليورپول و نفرت از ملكه
باشگاه ليورپول آخرين باشگاهي بود كه نسبت به درگذشت ملكه اليزابت دوم واكنش نشان داد. اين باشگاه حتا مجبور شد بخش كامنت در صفحات اجتماعي اش را بخاطر موج بدوبيراه هايي كه مردم شهر به اليزابت دوم مي دادند، ببندد. اين اتفاق ريشه اي ديرينه دارد و براي نمونه تا مدتي قبل مرسي سايدها در توئيتر رسمي خود نوشته بودند:"ما انگليسي نيستيم، ما اسكوز هستيم"


بندر ليورپول از گذشته ي دور ارتباط زيادي با ايرلند داشت. ايرلند سال ١٩٢٢ از بريتانيا استقلال يافت ولي ايرلند شمالي عضو بريتانيا ماند. ايرلند به اندازه اي از سلطنت و بريتانيا متنفرند كه پس از مرگ اليزابت دوم به خيابان ها آمدند و به جشن و پايكوبي پرداختند.

اين روحيه و وضعيت در شهر ليورپول هم حكم فرماست. در استاديوم آنفيلد تماشاگران هنگام خوانده شدن سرود ملي شروع به سوت كشيدن و هو كردن مي كنند. آن ها ترجيح مي دهند به سرود خودشان يعني "تو هرگز تنها قدم نخواهي زد" احترام بگذارند.

اما به صورت كوتاه بايد گفت ريشه اختلافات ميان ليورپولي ها و دولت انگلستان مانند ديگر مخالفان سلطنت، به سال هاي دور باز مي گردد. ليورپولي ها به چشم ديده اند كه انگلستان با ايرلند در سال هايي كه آن ها به دنبال آزادي بودند چه كرد. از طرفي سال ١٩١١، هنگام يك اعتصاب ساده، وينستون چرچيل، وزير امور خارجه وقت، يك كشتي توپدار را با هدف بمبارات مركز شهر ليورپول به رود مرسي فرستاد. در آن ماجرا دو كارگر جوان به ضرب گلوله كشته شدند. اين اعتراض ها به علت وضعيت بد اقتصادي و جدايي طلبي ليورپولي ها همواره ادامه داشت. مشكل اينجاست كه هر بار نخست وزيري از حزب محافظه كار به قدرت رسيده است، قوانين را براي اين شهر سخت تر كرده و اوج اين كار به تحقير و ميل سقوط اقتصادي شهر، توسط مارگارت تاچر باز مي گردد. يعني برهه اي كه حادثه هيلزبرو اتفاق افتاد.

اين موج تنفر را نه تنها در صحبت ها و رفتار هواداران و مردم عادي شهر مي شود به خوبي تشخيص داد. بلكه در تاريخ مي توان نمونه هاي زيادي از افراد مشهور ليورپولي را يافت كه از سلطنت انگلستان متنفر بودند و با همان فرهنگ بزرگ شده اند. براي نمونه جان لنونِ گروه بيتلز كه حتا در كنسرت ١٩٦٣ به صورت مستقيم خانواده سلطنتي كه در سالن حضور داشتند را تحقير كرد و گفت: "شما به جاي تشويق صداي جواهرات تان را به صدا در آوريد"

در هر صورت مرگ اليزابت دوم در شهر ليورپول بازتابي چون ديگر مستعمرات بريتانيا دارد و آن ها آخرين تيمي بودند (كه با اكراه) اين اتفاق را تسليت گفتند. آن ها معتقدند ضعف اقتصادي و قحطي هاي برهه هاي مختلف تاريخي به عمد از سوي سلطنت بريتانيا براي آن ها ساخته شده است.

 

اخبار مرتبط